مزامیر

کتاب مزامیر که به <زبور داود> نیز شهرت دارد ، یکی از دلپذیر ترین کتب <کتاب مقدس> است . این کتاب مجموعه ای است از شعر و سرود که به زبانی شیوا ، روحیات و رویدادهای تاریخی قوم یهود را بیان می کند . بیشتر بخشهای این کتاب در زمان داود پادشاه و کمی بعد از آن نگارش یافته است . زبور داود را قوم یهود پس از بازگشت از اسارت بابل ، و به هنگام بازسازی خانه خدا ، بعنوان کتاب سرود بکار می برد . هفتادو دو مزمور را داود نوشته ؛ دو مزمور را سلیمان ، دوازده مزمور را آساف ، نه مزمور را خاندان قورح و بلاخره یک مزمور را موسی برشته تحریر در آورده . مزامیر روحیات مردم را در هنگام شادی و غم بیان می کند . از این کتاب می فهمیم که در هر روحیه و حالتی که باشیم می توانیم قلب خود را بسوی خدا بگشاییم و با وی رازو نیاز کنیم . همچنین ، در این کتاب با سرودهای زیبای پرستشی خدا آشنا می شویم . مطالب این کتاب به خواننده کمک می کند تا نه فقط مشکلات خود را با خداوند در میان بگذارد بلکه او را برای نعمتهایش ستایش کند . موضوع اصلی کتاب مزامیر < پرستش > است . این واژه بیش از دویست بار در این کتاب بکار رفته است . < توکل > و واژه های مشابه ، 57 بار بکار رفته است . آیه کلیدی این کتاب را می توان در 6:150 یافت : هر که جان در بدن دارد خداوند را ستایش کند ! خداوند را سپاس باد

مزامیر

کتاب مزامیر که به <زبور داود> نیز شهرت دارد ، یکی از دلپذیر ترین کتب <کتاب مقدس> است . این کتاب مجموعه ای است از شعر و سرود که به زبانی شیوا ، روحیات و رویدادهای تاریخی قوم یهود را بیان می کند . بیشتر بخشهای این کتاب در زمان داود پادشاه و کمی بعد از آن نگارش یافته است . زبور داود را قوم یهود پس از بازگشت از اسارت بابل ، و به هنگام بازسازی خانه خدا ، بعنوان کتاب سرود بکار می برد . هفتادو دو مزمور را داود نوشته ؛ دو مزمور را سلیمان ، دوازده مزمور را آساف ، نه مزمور را خاندان قورح و بلاخره یک مزمور را موسی برشته تحریر در آورده . مزامیر روحیات مردم را در هنگام شادی و غم بیان می کند . از این کتاب می فهمیم که در هر روحیه و حالتی که باشیم می توانیم قلب خود را بسوی خدا بگشاییم و با وی رازو نیاز کنیم . همچنین ، در این کتاب با سرودهای زیبای پرستشی خدا آشنا می شویم . مطالب این کتاب به خواننده کمک می کند تا نه فقط مشکلات خود را با خداوند در میان بگذارد بلکه او را برای نعمتهایش ستایش کند . موضوع اصلی کتاب مزامیر < پرستش > است . این واژه بیش از دویست بار در این کتاب بکار رفته است . < توکل > و واژه های مشابه ، 57 بار بکار رفته است . آیه کلیدی این کتاب را می توان در 6:150 یافت : هر که جان در بدن دارد خداوند را ستایش کند ! خداوند را سپاس باد

عاموس

عاموس ، نویسنده این کتاب ، در تقوع، واقع در جنوب اورشلیم به شغل چوپانی و انجیر چینی اشتغال داشت . اما خداوند او را می خواند و رسالتی به او محول می کند . عاموس به وعظ و پیشگویی می پردازد . بیشتر موعظه ها و پیشگویی های او متوجه سامره ، یعنی پایتخت حکومت شمالی اسرائیل است . سخنان او بسیار گویا می باشد و حاکی از قدرت روحانی و معنوی این مرد خدا است .عاموس از مردم می خواهد با انصاف باشند و به فقرا کمک کنند . قوم اسرائیل در زمان حکومت یربعام دوم از رفاه زیادی برخوردار بود . مردم ثروتمند تازه به دوران رسیده ، به دیگران ظلم می کردند . در عین حال ، آنان در مراسم و جشنهای مذهبی شرکت می کردند و قربانی تقدیم خداوند می نمودند . عاموس آنها را متوجه اشتباهاتشان می کند و می گوید که این کارهایشان خداوند را خشمگین می سازد . بجای این کارهای به ظاهر مذهبی ، بهتر است آنان به فقرا رسیدگی کنند . کتاب عاموس از روز داوری سخن می گوید و به خواننده یادآور می شود که هر انسانی در مقابل خداوند مسئول است . از آیات مهم این کتاب یکی 3:3 است : زیرا گناهان شما باعث می شود رابطه بین من و شما تیره شود ، و دیگری 12:4 : آماده شو تا هنگام داوری با خدای خود روبرو شوی .