مزامیر

کتاب مزامیر که به <زبور داود> نیز شهرت دارد ، یکی از دلپذیر ترین کتب <کتاب مقدس> است . این کتاب مجموعه ای است از شعر و سرود که به زبانی شیوا ، روحیات و رویدادهای تاریخی قوم یهود را بیان می کند . بیشتر بخشهای این کتاب در زمان داود پادشاه و کمی بعد از آن نگارش یافته است . زبور داود را قوم یهود پس از بازگشت از اسارت بابل ، و به هنگام بازسازی خانه خدا ، بعنوان کتاب سرود بکار می برد . هفتادو دو مزمور را داود نوشته ؛ دو مزمور را سلیمان ، دوازده مزمور را آساف ، نه مزمور را خاندان قورح و بلاخره یک مزمور را موسی برشته تحریر در آورده . مزامیر روحیات مردم را در هنگام شادی و غم بیان می کند . از این کتاب می فهمیم که در هر روحیه و حالتی که باشیم می توانیم قلب خود را بسوی خدا بگشاییم و با وی رازو نیاز کنیم . همچنین ، در این کتاب با سرودهای زیبای پرستشی خدا آشنا می شویم . مطالب این کتاب به خواننده کمک می کند تا نه فقط مشکلات خود را با خداوند در میان بگذارد بلکه او را برای نعمتهایش ستایش کند . موضوع اصلی کتاب مزامیر < پرستش > است . این واژه بیش از دویست بار در این کتاب بکار رفته است . < توکل > و واژه های مشابه ، 57 بار بکار رفته است . آیه کلیدی این کتاب را می توان در 6:150 یافت : هر که جان در بدن دارد خداوند را ستایش کند ! خداوند را سپاس باد

مزامیر

کتاب مزامیر که به <زبور داود> نیز شهرت دارد ، یکی از دلپذیر ترین کتب <کتاب مقدس> است . این کتاب مجموعه ای است از شعر و سرود که به زبانی شیوا ، روحیات و رویدادهای تاریخی قوم یهود را بیان می کند . بیشتر بخشهای این کتاب در زمان داود پادشاه و کمی بعد از آن نگارش یافته است . زبور داود را قوم یهود پس از بازگشت از اسارت بابل ، و به هنگام بازسازی خانه خدا ، بعنوان کتاب سرود بکار می برد . هفتادو دو مزمور را داود نوشته ؛ دو مزمور را سلیمان ، دوازده مزمور را آساف ، نه مزمور را خاندان قورح و بلاخره یک مزمور را موسی برشته تحریر در آورده . مزامیر روحیات مردم را در هنگام شادی و غم بیان می کند . از این کتاب می فهمیم که در هر روحیه و حالتی که باشیم می توانیم قلب خود را بسوی خدا بگشاییم و با وی رازو نیاز کنیم . همچنین ، در این کتاب با سرودهای زیبای پرستشی خدا آشنا می شویم . مطالب این کتاب به خواننده کمک می کند تا نه فقط مشکلات خود را با خداوند در میان بگذارد بلکه او را برای نعمتهایش ستایش کند . موضوع اصلی کتاب مزامیر < پرستش > است . این واژه بیش از دویست بار در این کتاب بکار رفته است . < توکل > و واژه های مشابه ، 57 بار بکار رفته است . آیه کلیدی این کتاب را می توان در 6:150 یافت : هر که جان در بدن دارد خداوند را ستایش کند ! خداوند را سپاس باد

ملاکیان

ملاکی نبی حدود صد سال پس از حجی و زکریا می زیست . در این کتاب ، او از کاهنان می خواهد تا وظایف خود را در قبال خانه خدا با صداقت و جدیت انجام دهند . در این زمان ، بنای خانه خدا تکمیل شده بود ، ولی مردم و حتی کاهنان نسبت به عبادت خداوند سست شده بودند . عده ای از مردم هدایا و ده یک در آمد خود را به خداوند تقدیم نمی کردند ، و یا حیوانات معیوب را برای قربانی به خانه خدا می آوردند . ملاکی این عده را که با راستی و صداقت خداوند را عبادت نمی کنند سرزنش می کند و به آنان یادآور می شود که خدا آنان را تنبیه خواهد کرد ، مگر اینکه آنان از کارهای زشت خود دست بردارند و توبه کنند . در این کتاب ملاکی بجهت توصیف مطالب خود ، پرسشهای بسیاری را مطرح می کند ، از جمله اینکه : چرا خداوند ما را ترک گفته است ؟ او از ما چه می خواهد ؟ چگونه او را از خود خسته کرده ایم ؟ هنگامی که او ظاهر شود چه کسی می تواند زنده بماند ؟ مگر ممکن است انسان خدا را گول زند ؟ در خاتمه کتاب خود ، ملاکی از آمدن مسیح موعود خبر می دهد . او به مردم یادآور می شود که خداوند به فکر آنان است . کتاب ملاکی با این سخنان آغاز می شود : خداوند می فرماید : من شما را همیشه دوست داشته ام ! و با وعده آمدن مسیح به پایان می رسد : اما برای شما که ترس مرا در دل دارید ، آفتاب عدالت با پرتو شفابخش خود طلوع خواهد کرد ، و شما شاد و سبکبال مثل گوساله هایی که به چراگاه می روند ، جست و خیز خواهید نمود . با کتاب ملاکی عهد عتیق به پایان می رسد ، و جهان در انتظار آمدن مسیح چهار صد سال بدون پیامی از انبیا باقی می ماند . پس از این دوره چهارصد سال سکوت ، یحیی نبی ظاهر می شود و عیسی مسیح را به عنوان بره ای که برای آمرزش گناه مردم دنیا قربانی می شود ، به مردم معرفی می کند